مستحب است ضميمه ادام به طعام ؛ و اعلى گوشت ، و ادنى نمك ، و متوسط سركه و زيت است . موارد مختلفهء جواز اطعام جائز است جمع عدد لازم در يك مجلس و يك روز ، و تفريق بين آنها ، و اطعام بعضى و تسليم به بعضى ديگر ، و تفريق از حيث جنس طعام . اطعام دو صغير به جاى اطعام يك كبير محسوب مىشود ؛ و اطعام صغير با كبير به نحو انضمام ، اطعام دو نفر محسوب مىشود . دادن كفارهء طعام به صغير و تسليم مدّ به صغير در حال انفراد يا انضمام ، خلاف احتياط است ، مگر آن كه به هر كدام در صورت انفراد ، يك مدّ تسليم نمايد و تسليم به دو نفر را يك كفاره حساب نمايد ؛ اگر چه احتمال كفايت تسليم يك مُدّ به صغير به نحو مشروع براى يك كفاره ، خصوصاً در صورت انضمام با كبير در يك مجلس ، قريب است ؛ و احوط از همه مذكورات ، احتساب دو صغير است از يك كفاره در اطعام و تسليم در اجتماع و انفراد با محافظت بر تسليم يك مُدّ به هر كدام ؛ و احوط از اين هم ، ترك احتساب صغير در كفاره است مگر در متيقن ، چون مفاد دليل ، صغير عرفى است اگر چه بالغ باشد ، و كبير عرفى اگر چه بالغ نباشد ؛ و الله العالم . فقيرى كه كفاره به او تعلَّق مىگيرد اظهر جواز صرف كفاره است به فقراى مسلمينِ غير اهل ايمان ، خصوصاً با عدم قدرت بر اعطاء اهل ايمان ؛ اگر چه احوط رعايت ايمان است با قدرت اگر چه با تأخير تا زمان كمى باشد . احوط عدم اعطاء كفاره است به غير فقير و مسكين كه مالك مؤنهء سنه نيست از سائر مصارف زكات .